Ambrosia rukt op.

Ambrosia

 

 

Afgelopen periode kwamen nogal wat berichten over  het wel en wee van de ambrosiaplant. Dit artikel gaat dieper op de materie in van deze plant.
Het complete rapport van Wageningen kunt onder aan van dit artikel downloaden.  
Dit artikel komt tot stand met de medewerking van de Nedelandse Voedsel- en Waren autoriteit. Deze dienst valt onder het Ministerie van Economische Zaken. 

Ambrosia is een plant die oorspronkelijk niet in Nederland voorkomt. De laatste jaren lijkt de plant zich sterk uit te breiden in Nederland, waarschijnlijk onder invloed van de veranderingen in het klimaat. De uitbreiding in Nederland is zorgwekkend omdat de pollen of stuifmeelkorrels van ambrosia wereldwijd de belangrijkste veroorzaker is van hooikoorts. Hieronder vindt u meer informatie over de volgende onderwerpen:

 ambrosia 3

Beschrijving van de plant

In Nederland komen drie ambrosiasoorten voor: alsemambrosia (Ambrosia artemisiifolia L.), zandambrosia (Ambrosia psilostachya) en driedelige ambrisia (Ambrosia trifida). De planten behoren tot de Composietenfamilie en zijn oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika waar ze ragweed genoemd worden. Ambrosia is Grieks voor 'voedsel voor de goden', waardoor ze eeuwig leefden. 

Alsemambrosia is een eenjarige plant. Van de drie komt deze in Nederland het meest voor. Deze plant heeft meestal dubbelveerdelige bladeren. Hij scheidt de stof coronopiline uit, die de groei van andere planten in de omgeving belemmert. De plant kan 20 tot 150 centimeter groot worden. De stengels zijn behaard, vertakt, kantig, vaak roodachtig en aan de voet iets verhout. De bladeren zijn behaard, gesteeld en staan meestal tegenover elkaar. Van onderen zijn ze grijsgroen. Meestal zijn ze dubbelgeveerd (soms enkel geveerd) met lancetvormige slippen. 

Zandambrosia is een overblijvende plant met ver kruipende wortelstokken met wortelknoppen die vroeg in de herfst uitlopen en zich in de daaropvolgende lente tot nieuwe planten ontwikkelen. De stengels zijn grijsviltig. De bladeren hebben geen of een korte steel en ze zijn enkel geveerd, diep veervormig ingesneden. De planten kunnen 20 tot 70 centimeter hoog worden. Zandambrosia groeit in groepen. 

Driedelige ambrosia heeft drie tot vijfspletige bladeren met meer dan 1 centimeter brede slippen. De bovenste bladeren zijn soms ongedeeld, zelden zijn alle bladen ongedeeld. De plant kan 80 tot 150 centimeter hoog worden.

 ambrosia 1

Bloemen

Alle drie de ambrosiasoorten bloeien van eind augustus tot en met oktober met eenslachtige, 3 millimeter grote hoofdjes. De hoofdjes zitten in een aar. Er zitten geen stroschubben in de hoofdjes en een pappus ontbreekt. De groene, klokvormige, mannelijke hoofdjes hangen naar beneden en hebben kale of weinig behaarde, vergroeide omwindselbladen. Een enkele plant produceert per jaar naar schatting een miljard pollen. In de Verenigde Staten produceert ambrosia elk jaar 100 miljoen ton aan pollen. 

De grijs-witte, vrouwelijke hoofdjes zijn 1-bloemig en hebben twee eivormige schutbladen. De bloemen zitten weinig opvallend in de bladoksels onder de mannelijke bloemhoofdjes. Zodra de eerste vorst komt stopt de bloei. Bij een luchtvochtigheid boven de 70% wordt het voor de plant lastig om zijn pollen vrij te laten

ambrosia 2 De complete informatie over de ambrosia vind u in het rapport 
'Toekomstschets Ambrosia' 
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++